W trakcie pracy zawodowej studiował prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej uczelni obronił w latach 60. pracę doktorską pt. Szpiegostwo, wywiad i dywersja w polskim prawie karnym (1772–1960). W 1974 r. opublikował opracowaną na jej podstawie książkę pt. Szpiegostwo, wywiad, paragrafy.

Twórczość literacka i dalsze losy Z twórczością literacką od jej strony warsztatowej po raz pierwszy zetknął się w połowie lat 50., gdy na polecenie przełożonych pomagał Lucjanowi Wolanowskiemu w zbieraniu materiałów do jego książki Cichy frontLucjan Wolanowski, Cichy front. Wyd. Iskry, Warszawa 1956, s. 229.. W tej książce opisano działalność wywiadowczą i dywersyjną „Organizacji Gehlena” oraz walkę z nią polskiego kontrwywiadu, w których brał udział Bronisławski. Swoje pierwsze opowiadanie pt. Kariera przesłał na przełomie 1961–1962 r. jednemu z warszawskich tygodników, który ogłosił konkurs na opis losów powojennej inteligencji polskiej. Otrzymał za nie drugą nagrodę. Opowiadanie opublikował „Magazyn Polski”.

Jedną ze swoich powieści Zanim przyjdą o świcie (1969) zaadaptował na scenariusz filmu sensacyjno-szpiegowskiego Orzeł i reszka z 1974 roku.

Jest członkiem Związku Literatów Polskich.