Owalna struktura psychiki jest podzielona na trzy części, które reprezentują różne poziomy: niższy, średni i wyższy. Okrąg w środku przedstawia pole świadomości. Poza dużym owalem rozciąga się pole nieświadomości zbiorowej. Każdy z tych poziomów przedstawiony jest linią przerywaną, gdyż jest współprzenikalny. Zawartość psychiki nieustannie przemieszcza się pomiędzy poziomami i przestrzeniami (także indywidualną i zbiorową), podobnie jak ma to miejsce w trakcie osmozy w przestrzeniach międzykomórkowych roślin.
Niższa nieświadomość – zawiera podstawową aktywność psychiczną umożliwiającą procesy życiowe i koordynację funkcji fizycznych ciała, podstawowe popędy i prymitywne potrzeby, kompleksy o silnym ładunku emocjonalnym. Objawy patologiczne: fobie, obsesje, urojenia – reprezentują osobową przeszłość w postaci stłumionych i zapomnianych przeżyć, często bolesnych. Jest to zwykle źródło trudności, zablokowanej energii, kontroli działań, blokujących wolność i rozwój jednostki. Średnia nieświadomość – ukrywa zachowania i stany umysłu, które mogą być przywołane w każdej chwili do świadomości (4). To wplecione w codzienne życie wspomnienia, myślenie i uczucia.