Jan Gomoła (ur. 13 maja 1875, zm. 21 stycznia 1967) – polski aktywista plebiscytowy, powstaniec śląski, działacz Związku Polaków w Niemczech, więzień KL Buchenwald. Przez Niemców nazywany „polskim królem”.
Dzieciństwo i młodość Urodził się 13 maja 1875, w rodzinie Franciszka i Janiny. W związku z nasilającą się represyjną polityką kulturkampfu nie miał możliwości podjąć nauki języka polskiego w szkole. Ojczystej mowy nauczyła go jego matka Janina. Kiedy miał 14 lat, zmarł jego ojciec Franciszek. Jan wybrał zawód kupiecki i po zawarciu małżeństwa z Pauliną w 1902 zbudował dom i otworzył sklep na ul. Głównej 24 w Grodzisku.
Niemiecka administracja i I wojna światowa Jan Gomoła rozpoczął organizowanie wieców dla uświadamiania ludności polskiej zamieszkującą wsie wokół Strzelec. Jego zaangażowanie stało się powodem szykan dla administracji cesarskiej. Pracujący dla niemieckich włodarzy synowie Jana często byli poniżani czy bici oraz wypłacano im mniejsze pieniądze. Senior rodu nie mógł również liczyć na wynajęcie wiejskiej sali na czas spotkań działaczy propolskich, z powodu niechęci do Polaków niemieckiego karczmarza. Wobec tego organizowano wiece na otwartej przestrzeni lub w starych stodołach, co nie przeszkadzało uzyskiwać często ponad tysięczną frekwencję.