Sławomir Worotyński (ur. 20 stycznia 1942 w Nowej Wilejce, zm. 22 września 1983 w Bielsku-Białej) – polski poeta.

Życiorys Po ukończeniu Szkoły Średniej nr 26 (obecnie Szkoła Średnia im. Józefa Ignacego Kraszewskiego) w Wilnie studiował filologię rosyjską w Instytucie Pedagogicznym w Wilnie. Debiutował jako poeta w roku 1961 na łamach „Czerwonego Sztandaru” w Wilnie, gdzie przez pewien czas pracował jako goniecWileńska encyklopedia 1939–2005, opracował Mieczysłąw Jackiewicz, Warszawa 2007, s. 656–657.. Początkowo pisał w języku rosyjskim drukując swe wiersze w Komsomolskiej Prawdzie.

Jego wiersze były zamieszczane między innymi w czasopismach Życie Literackie, Radar, Nowa Wieś i miesięczniku Przyroda Polska, w którym otrzymał nagrodę w konkursie literackim oraz w wydaniach zbiorowych:

„Sponad Wilii czystych fal” – Kowno 1985, „Współczesna poezja Wileńszczyzny” – Warszawa 1986, „Po stokroć wracam” – Warszawa 1996 Polska Pogoń Poetycka. Antologia polskiej poezji Litwy - Wilno 2019.

Tomy autorskie: „Kontrasty i analogie” – Kowno 1990 „Podróż” – Warszawa 1991 „Złamana gałązka bzu” – 2005 „Samotność” – 2020