Gdy ciągnięty wrotami klin wodny zrównał się poziomem z górnym odcinkiem kanału, otwierano górne wrota i statek przez nie wypływał, a jego miejsce zajmowała jednostka płynąca w przeciwnym kierunku, która wraz z klinem wodnym podtrzymywanym przez ruchome wrota zjeżdżała w dół. mały|260x260px|Kanał stoku wodnego w Fonserannes mały|260x260px|Suwnica stoku wodnego w Fonserannes Stok wodny był konstrukcją francuską i we Francji zbudowano dwa takie urządzenia, oba na kanałach między Zatoką Biskajską a Morzem Śródziemnym: w Montech na kanale lateralnym Garonny (działało w latach 1974-2009) oraz na będącym jego przedłużeniem kanale Południowym w Fonserannes (działało w latach 1984-2001). Stoki wodne znacznie przyspieszały ruch na kanale (stok w Montech zastąpił pięć śluz, stok w Fonserannes – siedmiokomorowe schody śluzowe) jednak nie sprawdziły się z uwagi na duży ciężar suwnic powiązany z dużym zużyciem energii oraz podatność na awarie. Problemy sprawiało zwłaszcza uszczelnienie ruchomych wrót, dopasowanie ich do ścian stoku i płynne przesuwanie. Z tych powodów wycofano je z eksploatacji i stoki wodne nie są już używane nigdzie.
Zobacz też śluza wodna kolej linowo-terenowa równia pochyła
Przypisy
Linki zewnętrzne
Piotr Salecki: Jak przepłynąć jachtem pochylnie Kanału Elbląskiego
Kategoria:Budowle hydrotechniczne