Wbrew upowszechnianej w latach 1959–1989 wersji sowieckiej, żołnierze batalionu nie brali udziału w nocy z 3 na 4 lipca 1941 w aresztowaniu profesorów lwowskich i w ich egzekucji„Łączenie Oberlandera z masakrą profesorów podyktowane było w pewnym okresie z Moskwy chęcią skompromitowania go i rządu Adenauera, którego był ministrem, dla celów czysto politycznych, i mimo skazującego, zaocznego wyroku w najwyższym trybunale Niemiec Wschodnich w roku 1960 nie ostało się, jako naciągane i nieprawdziwe.” Barbara Winklowa. Boy we Lwowie, 1939–1941. s. 182.. Ogólne wytyczne przeprowadzania tego rodzaju akcji podjęto niewątpliwie na najwyższym szczeblu hierarchii Trzeciej Rzeszy„Nuncjusz papieski Orsenigo, akredytowany w Berlinie otrzymał we wrześniu 1941 polecenie wstawienia się za aresztowanymi profesorami. Z pisemnego raportu wysłanego 27 czerwca 1942 do kardynała Maglione wynika, że Orsenigo zasięgał informacji o aresztowanych profesorach u sekretarza stanu Ernsta von Weizsäckera. Z treści tego raportu wynika, że Stolica Apostolska wówczas, to znaczy w połowie 1942 była przekonana o tym, że aresztowani są nadal przy życiu.