mały|Grób gen. Jana Stankiewicza na cmentarzu w Milanówku Jan Stankiewicz herbu Mogiła (ur. 4 kwietnia 1862 w Wilnie, zm. 2 grudnia 1945 w Milanówku) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 4 kwietnia 1862 w Wilnie, w ówczesnej guberni wileńskiej. W 1882 w Petersburgu ukończył wojskowe gimnazjum, a dwa lata później szkołę wojskową. W 1883 rozpoczął zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Został przydzielony do Pułku Grenadierów Gwardii. W 1887 przeniesiony został, na własną prośbę, do Straży Granicznej w Rydze. Powodem przeniesienia był brak możliwości awansu bez zmiany wyznania z katolickiego na prawosławne. W Rydze służył do 1909 awansując na stanowisko dowódcy Straży Granicznej i stopnia pułkownika. Tam też, wraz z żoną Marią z Odrowążów, prowadził działalność niepodległościową i oświatową wśród Polaków osiadłych w Rydze. W ich domu przy ul. Waidendam 9 małżonkowie Józef i Bronisława Bekowie„Bek” – właściwa forma nazwiska rodowego., rodzice Józefa Becka, prowadzili tajne przedszkole polskie. Po przeniesieniu w stan spoczynku sprzedał posiadłość ziemską Awocin i przeniósł się do Wilna, gdzie zakupił kamienicę przy ul. Wielka Pohulanka 22. W 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej. W czasie I wojny światowej dowodził pułkiem piechoty.