Również do pozostałych dzierżaw Kazimierza pretendowali jego synowie i tak księstwo toszeckie otrzymał najstarszy z rodzeństwa Bolesław, zaś Siewierz z okręgiem najmłodszy Mieszko (kolejny z braci Jerzy został formalnym koregentem Władysława, choć faktycznie całość władzy sprawował książę kozielski).
Stan taki utrzymał się tylko przez cztery lata, w 1316 księciem bytomskim został bowiem Władysław. Co wówczas się wydarzyło, nie wiadomo, gdyż następna informacja o Siemowicie pochodzi dopiero z 1327. Szczęście zresztą nowemu księciu bytomskiemu sprzyjało, gdyż niebawem, wobec wybrania przez Bolesława i Mieszka kariery duchownej i ich wyjazdu na Węgry, Siewierz i Toszek zostały połączone z dzierżawami Władysława (nad ziemiami tymi od 1321 sprawował regencję podczas nieobecności braci; siedem lat później, wobec śmierci Bolesława i ostatecznej rezygnacji z księstwa Mieszka, oba grody zostały już formalnie połączone z dzielnicą Władysława). Zanim to nastąpiło, książę bytomski 19 lutego 1327, razem z młodszymi braćmi Jerzym i Siemowitem, złożył w Opawie hołd lenny czeskiemu królowi Janowi Luksemburskiemu.