thumb|280px|Komputer IBM 305 w arsenale Armii Stanów Zjednoczonych w Red RiverPierwszy plan: dwa twarde dyski typu 350. Tło: Konsola typu 380 oraz jednostka przetwarzająca 305 thumb|right|Pojedynczy dysk IBM 305 RAMAC – pierwszy komercyjny komputer, w którym jako pamięć zewnętrzną (dodatkową) wykorzystano napęd dysku twardego z ruchomą głowicą. Firma IBM wprowadziła napędy tego typu do sprzedaży 4 września 1956, sam komputer zaś trafił na rynek 13 września tego samego roku.
Skrót RAMAC oznaczał „Random Access Method of Accounting and Control” (metoda księgowania i kontroli o dostępie swobodnym). Projekt komputera inspirowany był potrzebą zastąpienia stosowanego wcześniej sposobu przechowywania danych na kartach perforowanych. Pierwszy wprowadzony w amerykańskim przemyśle samochodowym system RAMAC rozpoczął pracę w roku 1957 w oddziale MOPAR firmy Chrysler, zastępując tam karty perforowane używane jako część systemu kontroli stanu części zapasowych oraz systemu przetwarzania zamówień. Jednostka 305 była jednym z ostatnich budowanych przez IBM komputerów opartych na lampach elektronowych. Napęd dysków IBM 350 miał zdolność przechowywania pięciu milionów ośmiobitowych (7 bitów danych plus jeden bit parzystości) znaków, co stanowiło równowartość około 4,4 megabajta, składowanych na 50 dwudziestoczterocalowych dyskach.