Bitwa nad Lys (zwana także IV bitwą pod Ypres) – bitwa na froncie zachodnim I wojny światowej, stoczona w dniach 9–29 kwietnia 1918 roku pomiędzy oddziałami niemieckimi a francuskimi, brytyjskimi, belgijskim i portugalskimi, część generalnej niemieckiej ofensywy pod nazwą Kaiserschlacht. Ofensywa zmierzająca do opanowania miasta Ypres we Flandrii i w konsekwencji do przerwania frontu, pomimo pewnych postępów załamała się po dwudziestu dniach walk, przy dużych stratach z obu stron.
Przygotowania Do 9 kwietnia w rejonie planowanego przełamania skoncentrowano 29 niemieckich dywizji, 2208 dział i 492 samoloty. Brytyjskie wojska w tym rejonie miały 17 dywizji, 749 dział i 80 czołgów. W ten sposób Niemcy przewyższali liczebnie wroga 2-krotnie w liczbie żołnierzy i 3-krotnie w artylerii. Obie strony intensywnie korzystały w bitwie z nowej wówczas taktyki przenikania.
Niemiecki plan zakładał przebicie się przez pozycje brytyjskiej 1 Armii, odepchnięcie 2 Armii na północ i natarcie na zachód w kierunku kanału La Manche, odcinając w ten sposób siły brytyjskie we Francji od linii zaopatrzeniowej, która przebiegała przez porty kanału La Manche: Calais, Dunkierkę i Boulogne.