Lwa Rudniewa – głównego projektanta pałacu mały|Sala Kongresowa w 2011 mały| mały|Hol Pałacu Młodzieży mały|Jeden z korytarzy na poziomie -1 mały|Fragment pomieszczenia dyspozytorni na poziomie -1, skąd nadzorowane jest funkcjonowanie infrastruktury technicznej Pałacu mały|Jeden z korytarzy na poziomie -2, gdzie żyją pałacowe koty mały|Fragment wystawy poświęconej historii Pałacu na poziomie -2 mały|Taras widokowy na 30. piętrze (114 m) gmachu mały|Groby budowniczych Pałacu na cmentarzu prawosławnym w Warszawie PKiN wciąż budzi emocje wśród niektórych mieszkańców Warszawy. Przeciwnicy dalszej obecności tej budowli w stolicy uważają budynek za symbol radzieckiej dominacji nad Polską, wskazując, iż rozpoczęto jego budowę w latach najgłębszego stalinizmu, gdy Polska była całkowicie podporządkowana ZSRR. Pojawiały się koncepcje zasłonięcia go biurowcami, utworzenia w nim Muzeum Komunizmu „Socland” (koncepcja Czesława Bieleckiego, Andrzeja Wajdy i Jacka Fedorowicza), a nawet zburzenia „kosmicznej osi przebijającej serce stolicy”. Zwolennicy uważają, że budynek PKiN pełni obecnie wiele użytecznych funkcji i trwale wpisał się w krajobraz miasta, a jego zburzenie byłoby jedynie aktem barbarzyństwa.