Elementy przestrzenne rębni Do elementów przestrzennych zalicza się wielkość i kształt powierzchni odnowieniowej, jej położenie i następstwo cięć. Przy określaniu areału powierzchni operuje się często ekologiczną miarą wysokości rębnego drzewostanu (h).
Wyróżnia się powierzchnie o kształcie: kolistym lub eliptycznym: luki – o powierzchni do 2 arów (w starszym drzewostanie powstają przez wycięcie 1–2 drzew), gdzie stosuje się zmieszanie jednostkowe lub wprowadza się jeden gatunek drzewa, małe gniazda – o powierzchni 3–10 arów, przy mniejszej średnicy do 1 h, gdzie stosuje się zmieszanie grupowe lub drobnokępowe, duże gniazda – najczęściej o kształcie eliptycznym przy mniejszej średnicy od 1 do 1,5 h i dłuższej średnicy zorientowanej równolegle do kierunku panujących wiatrów, o powierzchni 10–20 arów, gdzie stosuje się zmieszanie kępowe i wielkokępowe. Luki i małe gniazda stosuje się przy odnawianiu jodły, buka a duże przy odnawianiu dębu, jesionu.