thumb|Grób rodzinny Feliksa i Borettich na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Feliks Jan Maria Boretti (chrzczony 22 listopada 1798 w Warszawie, zm. 13 maja 1847 tamże) − polski budowniczy.
Życiorys Feliks wybrał zawód ojca i od niego odebrał pierwsze nauki, lecz był budowniczym już innego typu: budowniczym-urzędnikiem.
Nauki rozpoczął w Zakładzie Księży Pijarów. Wraz ze swoim bratem stryjecznym Włochem Pawłem Boretti, w dniu 20 marca 1817 roku w wieku lat 19 zapisał się do Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego na Wydział Nauk i Sztuk Pięknych (numer albumu 685). Pracował przez wiele lat w Państwowej Administracji Budowlanej, od 1815 - jako koordynator (konduktor) aplikant przy intendencie generalnym budowli królewskich Jakubie Kubickim, od 1818 jako budowniczy koadjutor przy Komisji Nadzoru Budów i Korony. W 1831 awansował na etatowego budowniczego przy pałacach carskich Łazienek i Belwederu. Mimo obowiązków administracyjnej raczej natury, z jego fachową opinią liczono się wówczas w Warszawie. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Dobroczynności. Mieszkał na terenie parku Łazienkowskiego, gdzie przygotowywał mieszkania dla cesarza i wielkich książąt. Zajmował dość wysokie stanowiska służbowe.