Batalion czołgów lekkich – jednostka organizacyjna broni pancernych Wojska Polskiego II RP.
W sierpniu 1939, w trakcie mobilizacji alarmowej, sformowane zostały dwa bataliony (1 i 2) czołgów lekkich 7-TP i jeden (21) czołgów Renault R-35, które walczyły w kampanii wrześniowej: 1 batalion czołgów lekkich (sformowany przez 3 batalion pancerny z Warszawy) 2 batalion czołgów lekkich (sformowany przez 2 batalion pancerny z Żurawicy) 21 batalion czołgów lekkich (sformowany przez 12 batalion pancerny z Łucka)
Struktura organizacyjna batalionów Wyposażonego w czołgi 7TP dowódca z pocztem i gońcami motocyklowymi 3 oficerów, 6 podoficerów, 10 szeregowych, 7 pistoletów, 12 karabinków, 1 czołg, 2 samochody terenowe, 3 motocykle, pluton specjalny: 1 oficer, 10 podoficerów, 16 szeregowych, 5 pistoletów, 3 rkm-y, 19 karabinków, 7 motocykli, 3 samochody ciężarowe, thumb|Motocykl Sokół 1000 pluton łączności 1 oficer, 8 podoficerów, 14 szeregowych, 3 pistolety, 20 karabinków, 3 motocykle, 1 furgonetka, 3 samochody radio, pluton obrony przeciwlotniczej (4 ckm): 1 oficer, 4 podoficerów, 14 szeregowych, 5 pistoletów, 4 ckm-y, 14 karabinków, 1 motocykl, 4 samochody ciężarowe małe, służby kwatermistrzowskie: 2 oficerów, 9 podoficerów, 8 szeregowych, 9 pistoletów, 5 karabinków, 1 samochód terenowy, 1 sanitarka, 1 samochód