thumb|280px|Pozostałości Neapolu Scytyjskiego (2008) Neapol ScytyjskiPolski egzonim przyjęty na 105. posiedzeniu KSNG. (ukr. Неаполь Скіфський; ros. Неаполь Скифский) – grecka nazwa stolicy państwa scytyjskiego na Krymie, której pozostałości znajdują się w południowo-wschodniej części dzisiejszego Symferopola, na brzegu rzeki Sałhyr.

Wykopaliska Zostało przypadkowo odkryte w 1827. Pierwsze badania były przeprowadzone przez Aleksieja Uwarowa. Ruiny badano dokładniej w latach 1945–1946. Systematyczne badania archeologiczne datują się od 1954.

Historia Miasto założone zostało w III wieku p.n.e. Stolicą państwa Scytów stało się po opuszczeniu, w wyniku naporu Sarmatów, terenów naddnieprzańskich oraz poprzedniej stolicy – grodzisko Kamjanśke. Rozkwit Neapolu nastąpił w II wieku p.n.e. W przeciwieństwie do Kamjanśke, które znane jest tylko z metalurgii, rzemiosło Neapolu było bardziej zróżnicowane. Wykopaliska świadczą o istnieniu rzemieślniczej produkcji ceramiki, która zazwyczaj najdłużej utrzymuje się na poziomie chałupniczym. Widoczne są tu również szersze kontakty międzynarodowe, miasto było dużym ośrodkiem handlowym.

Neapol został zniszczony w IV wieku n.e.