Estońskie pułki graniczne SS (niem. Estnische SS-Grenzschutz-Regiments) – jednostki wojskowe straży granicznej złożone z Estończyków w ramach SS pod koniec II wojny światowej.
Sformowanie i organizacja Estońskie pułki graniczne SS zaczęły być formowane przez Niemców od pocz. lutego 1944 r. na obszarze okupowanej Estonii. W ich skład wchodzili rekruci urodzeni w latach 1904-1923 z poszczególnych regionów kraju. Bazowano też na członkach Omakaitse. Rozkazy mobilizacyjne wydał SS-Obergruppenführer Friedrich Jeckeln, Wyższy Dowódca SS i Policji w Komisariacie Rzeszy "Ostland". Zostały one wykonane przez Hjalmara Mäe, szefa samorządu estońskiego i Waffen-Brigadeführera SS Johannesa Soodla, inspektora generalnego estońskich oddziałów Waffen-SS.
Jednostki graniczne podlegały dowódcy SS i policji w Estonii, SS-Oberführerowi Hinrichowi Möllerowi, zaś pod względem operacyjnym dowództwu 18 Armii ze składu Grupy Armii "Nord". Ich żołnierze nosili mundury Wehrmachtu. Każdy pułk liczył ok. 2,5 tys. żołnierzy. Byli oni jednak gorzej uzbrojeni i wyposażeni od regularnych pułków piechoty.