Czesław Gorgoniusz Meissner (ur. 9 września 1879 w Emmowie [nazwa obowiązująca w latach 1815–1918 w zaborze pruskim, obecnie Rzepiszyn], zm. 29 maja 1950 w Poznaniu) – polski lekarz, polityk II RP, powstaniec wielkopolski, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz senator III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego.
Życiorys Wykształcenie Był synem ziemianina Wojciecha Meissnera, uczestnika powstania styczniowego, i Kazimiery z Hundtów. Jego braćmi byli Alfred F.S. Meissner i Mieczysław Meissner.
W 1899 otrzymał świadectwo maturalne w Gimnazjum św. Marii Magdaleny, studiował następnie w Greifswaldzie oraz na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, gdzie w 1905 uzyskał stopień doktora.
Działalność do 1914 Po zakończeniu nauki zamieszkał w Poznaniu, gdzie rozpoczął prowadzenie prywatnej praktyki lekarskiej. Zaangażował się wówczas w działalność polityczną i społeczną, przystępując do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, a od 1907 także do Ligi Narodowej. Zasiadał także w zarządzie głównym i radzie głównej Towarzystwa Czytelni Ludowych, pomagał także w działalności Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.