Wszechpolak – pismo Młodzieży Wszechpolskiej założone w 1937 roku i wydawane w latach 1937–1939, a następnie konspiracyjnie w czasie okupacji niemieckiej 1944 i w początkach Polski Ludowej 1945–1946. Po reaktywacji ukazywał się (z 2 przerwami) w latach 1992–2007. Po raz kolejny wznowiony w lipcu 2016 roku.

W latach 1937–1939 – do wybuchu II wojny światowej, ukazywało się jako tygodnik z podtytułem „Narodowe Pismo Akademickie”. Wydawane było w Warszawie. Redaktorem naczelnym był Tadeusz Łabędzki. Jako wydawca i redaktor odpowiedzialny podawany był Aleksander Rodziewicz a od nr 15 w 1938 roku Tadeusz Miedzwiecki.

W 1944 roku czasopismo zostało wskrzeszone przez ówczesnego prezesa MW Tadeusza Łabędzkiego. Wydawane było także w Warszawie, przez Narodowe Zakłady Wydawnicze, jako konspiracyjny miesięcznik o podtytule „Narodowe pismo młodzieży” i z zachowaniem przedwojennej numeracji. Do wybuchu powstania warszawskiego ukazało się 6 numerów, s. 157, poz. 1022.

Po zakończeniu wojny, w lipcu 1945 r., Łabędzki ponownie wskrzesił „Wszechpolaka”, który wydawany był również konspiracyjnie. Uczestniczył w tym Wiesław Chrzanowski. Do czasu rozbicia struktur MW przez władze komunistyczne ukazały się 3 numery.