Grodzisko Kamjanśke składa się z dwóch części: Mniejsza część miała powierzchnię ponad 32 ha, nieregularny kształt, leżała między brzegiem limana i rzeką Konką. Otrzymała nazwę grodziska Znamianki (od położonej w sąsiedztwie współczesnej wsi) lub Akropolis. Otaczał ją solidny dodatkowy wał wzmocniony u góry mocno wypalonymi cegłami. Część ta stanowiła ośrodek administracyjny i siedzibę władców scytyjskich. Druga część, wielokrotnie większa, położona na północny wschód od pierwszej, służyła innym celom. Był to rozwinięty ośrodek metalurgiczny i produkcyjny, funkcjonujący dzięki miejscowym zasobom darniowej rudy żelaza, zajmujący się obróbką żelaza i brązu oraz produkcją broni, narzędzi, przedmiotów codziennego użytku i ozdób. Rodzaj odpadków surowca świadczy, że wyroby tutejsze przeznaczone były nie tylko dla koczowników ze stepu i rolników z nadrzecznych dolin, ale także dla klas wyższych. Zachowały się resztki warsztatów, odlewni, kuźni i domów mieszkalnych, od ziemianek po konstrukcje gliniano-drewniane i kamienne. Ludność zajmowała się, oprócz hutnictwa i rzemiosła, również uprawą roli i hodowlą bydła.