w skład Królestwa Włoch.
Zabytki thumb|Fragment mozaiki z kościoła San Vitale Rawenna znana jest przede wszystkim jako ośrodek mozaikarstwa. Osiem zabytków Rawenny (mauzoleum Galli Placydii, baptysterium Ortodoksów, Sant’Apollinare Nuovo, baptysterium Arian, kaplica arcybiskupia, mauzoleum Teodoryka, San Vitale, Sant’Apollinare in Classe), określonych jako zabytki wczesnego chrześcijaństwa i mozaikarstwa, zostało wpisanych w 1996 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura Rawenny jest ściśle związana z jej historią. Z pierwszego okresu (V wiek), związanego z przebywającym w niej dworem zachodniorzymskim, zachowało się przede wszystkim mauzoleum Galli Placydii i baptysterium Ortodoksów, zwane także od imienia biskupa, który dokończył jego budowy, baptysterium Neona. Oprócz tego wzniesiono bazylikę San Giovanni Evangelista, Basilica Ursiana (katedrę św. Ursusa) i inne budowle sakralne. Pod rządami ariańskiego króla Teodoryka (2. połowa V w. – 1. połowa VI) miasto wzbogaciło się o katedrę ariańską (dzisiejszy kościół Spirito Santo) z końca V wieku, kościoły: Sant’Apollinare Nuovo, Sant’Apollinare in Classe i San Vitale, baptysterium Arian, mauzoleum Teodoryka.