thumb|250px|Lucas Cranach – Adam i Ewa w Rajskim Ogrodzie thumb|250px|Jan Brueghel (starszy) – Paradajs thumb|250px|Skosztowanie owocu z drzewa poznania dobra i zła przez Adama i Ewę można rozumieć jako naruszenie boskiego zakazu. Fragment obrazu Lukasa Cranacha Starszego thumb|250px|Tryptyk „Ogród rozkoszy“: Ogród Eden Hieronim Bosch thumb|250px|Wygnanie z raju (ilustracja z Kroniki norymberskiej) Eden (hebr. Gan Eden, גַּן עֵדֶן „ogród rozkoszy”) – biblijny raj stworzony przez Boga dla pierwszych ludzi – Adama i Ewy. W tym ogrodzie ludzie mieli wszystkiego pod dostatkiem i ze wszystkiego mogli korzystać, z wyjątkiem drzewa poznania dobra i zła, którego owoców nie mogli zrywać. Jednak Szatan pod postacią węża skusił Ewę do zerwania zakazanego owocu, który po skosztowaniu podała mężowi, i on też go jadł. Za ten akt nieposłuszeństwa wobec Boga zostali oboje wygnani z Raju, którego od tej pory strzegły cheruby i wirujący ognisty miecz, aby nikt nie mógł zerwać owoców z drzewa życia. W Biblii da się wyróżnić dwie tradycje dotyczące Edenu – zawartą w Księdze Ezechiela i zawartą w Księdze Rodzaju.