Mobilizowane w późniejszych terminach I rzutu mobilizacji powszechnej park ruchomy broni pancernych nr 9 i czołówka reperacyjna nr 9 oraz w II rzucie mobilizacji powszechnej park stały broni pancernych nr 91 nie wyjechały z Brześcia z powodu zniszczeń i zatorów klejowych. Pozostały na miejscu, prawdopodobnie nie wzięły czynnego udziału w walkach i poddały się oddziałom Wehrmachtu lub Armii Czerwonej. Niewielkim grupom 91 parku broni pancernej udało się przedrzeć na Węgry. Nadwyżki mobilizacyjne 4 batalionu pancernego w większości przyłączono do OZBPanc nr 2 i dzielił z nimi dalsze jego losy. Część natomiast dotarła do OZBPanc nr 3 (w tym sztandar) i działała w jego składzie. Ponadto z pozostałości batalionu został zaimprowizowany pluton czołgów rozpoznawczych pod dowództwem ppor. Nagórskiego, który walczył w obronie Brześcia.
Kadra jednostki
thumb|Samochód pancerny wz. 1934 Dowódcy dywizjonu i batalionu ppłk kaw. Józef Taube (V 1930 – IX 1935) ppłk Jerzy Gliński (IV 1935 – I 1938) mjr Karol Krzyżanowski (II 1938 – VIII 1939)
I zastępcy dowódcy mjr kaw. mgr Władysław Włodzimierz Świderski (od VI 1934) mjr Antoni Śliwiński (do VIII 1939)
II zastępcy dowódcy mjr sam. Józef Rokicki (VI 1934 – 1935) mjr sam. / br. panc.