10 rozpoczęcie lub toczenie wojny połączone z odmową podporządkowania się rozstrzygnięciom Trybunału, sądu rozjemczego lub Rady) oraz przez sprecyzowanie systemu sankcji przeciwko państwu dopuszczającemu się agresji (zobowiązanie sygnatariuszy do niesienia pomocy ekonomicznej, wojskowej i innej państwu napadniętemu). Rada Ligi nie będąc w stanie wskazać agresora mogła wezwać strony do rozejmu, agresorem była wówczas strona odmawiająca jego zawarcia lub naruszająca jego warunki. Protokół genewski został uchwalony przez delegacje 48 państw, z których 10 podpisało go w tym samym dniu. Wśród tych 10 państw znajdowały się Francja, Belgia, Polska, Jugosławia, Rumunia i Czechosłowacja (ratyfikowała go tylko ta ostatnia). Polskę reprezentował ówczesny minister spraw zagranicznych Aleksander Skrzyński. Wobec braku akceptacji takich państw jak Wielka Brytania, Włochy czy Japonia Protokół pozostał niezrealizowany. (Henryk Korczyk, Locarno i jego geneza, Dzieje Najnowsze: kwartalnik poświęcony historii XX wieku 11/3 (1979) s. 85 – 112.).
Traktat z Locarno (1925) w art. 2.1 na równi z agresją traktował remilitaryzację strefy zdemilitaryzowanej.