Ignacy Skarbek-Malczewski herbu Abdank (ur. ok. 1730 roku, zm. 16 lutego 1782 roku we wsi Łężek koło Śremu) – pułkownik znaku husarskiego, marszałek wielkopolski konfederacji barskiej, starosta płowski.

Syn Macieja i Jadwigi z Przyjemskich.

Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku i posłem na sejm elekcyjny z województwa kaliskiegoAkt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 54..

W czerwcu 1768 r. przystąpił do konfederacji barskiej i walczył początkowo samodzielnie, a następnie pod dowództwem Jakuba Ulejskiego. 8 października w Kaliszu został obwołany regimentarzem, co zostało zatwierdzone 30 października w Pyzdrach.

Wziął udział w nierozstrzygniętej bitwie w Wieleniu, w dwa dni później w zwycięskiej potyczce pod Lwówkiem, poniósł klęskę najpierw 30 listopada pod Wronkami, a 4 grudnia pod Łobżenicą. 29 grudnia 1768 roku w Koninie wybrany został na marszałka. Na początku stycznia 1769 roku rozpoczął akcję zmierzającą do rozszerzenia konfederacji w Prowincji Wielkopolskiej. Pomógł zbrojnie do zawiązania konfederacji łęczyckiej (12 stycznia), odnowienia sieradzkiej (15 stycznia) i gostyńskiej (28 stycznia), powstania sochaczewskiej (14 lutego) i w tym samym czasie konfederacji rawskiej.