Pozostałe posiadłości hiszpańskie na Pacyfiku zostały sprzedane Cesarstwu Niemieckiemu na mocy traktatu hiszpańsko-niemieckiego z 12 lutego 1899, po podpisaniu którego Hiszpania za 25 milionów peset (17 milionów marek) przekazała Niemcom Mariany (z wyjątkiem Guam), Palau i Karoliny – swoje ostatnie archipelagi na Pacyfiku. Natomiast Kuba otrzymała ograniczoną niepodległość i znalazła się w amerykańskiej strefie wpływów. Przestała być kolonią hiszpańską, ale przez trzy lata po zakończeniu wojny pozostawała pod nadzorem amerykańskiej armii a przed wycofaniem wojsk w 1902 Amerykanie wymusili na władzach Kuby oddanie im zatoki Guantanamo na bazę marynarki wojennej oraz narzucili Kubie tzw. „poprawkę Platta”, która ustalała, że Kuba zezwoli amerykańskim oddziałom objąć kontrolę nad wyspą, gdy zostaną narażone na niebezpieczeństwo amerykańskie interesy w regionie. Stany Zjednoczone kilkakrotnie wykorzystywały ten przywilej, np. w 1906 prezydent Theodore Roosevelt ulokował tam wojska dla wsparcia proamerykańskiego zamachu stanu.