Park Narodowy Lauca Park Narodowy Lauca położony jest w północnym Chile nad granicą z Boliwią, na zachodnich stokach Kordylierów Zachodnich w Andach Środkowych. Jego powierzchnia wynosi 1378,83 km². Park został założony w 1970 roku i jest jednym z najwyżej położonym parków narodowych na świecie, Jego średnia wysokość wynosi 4500 m n.p.m. Swoim terenem obejmuje płaskowyż położony na wysokości 3000 – 4000 m n.p.m. ponad którym na wysokość 6000 m wznoszą się zaśnieżone stożki wulkaniczne. U ich podnóży znajdują się jeziora wśród których do najbardziej znanych należą Chungará, Paiachatas i Chuquito. W części południowo-zachodniej występują jeziora słone oraz pola bagienne.
Na terenach parku znajdują się osady Indian Ajmara.
Klimat, fauna i flora Na terenach parku letnie średnie temperatury dochodzą do 18 °C a zimą spadają do 4 °C. Za sprawą zimnego Prądu Peruwiańskiego, roczne opady sięgają tylko 280 mm rocznie. W Parku Lauca występuje uboga roślinność, przeważnie trawiasta i kaktusowata i żyję niewiele gatunków zwierząt: gwanako andyjskie, alpaki, wigonie, liczne gatunki gadów, kondory i flamingi.
Park Narodowy Torres del Paine