10 lipca 1913 był dowódcą batalionu w 21 pułku piechoty morskiej (21e régiment d'infanterie de marine).
W I wojnie światowej dowódca pułku piechoty i brygady piechoty na froncie niemieckim. Mianowany generałem brygady w 1917. W latach 1918–1919 dowódca 7 Dywizji Strzelców Polskich w Armii Polskiej we Francji. W Polsce dowódca Grupy Operacyjnej swojego imienia na froncie bolszewickim. W 1921 został odznaczony polskim Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)„W zamian za otrzymane wstążeczki biało-amarantowe b. armii gen. Hallera”; Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2034 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 41, s. 1617). Po powrocie do Francji dowódca dywizji piechoty w Syrii. Od 1923 w stanie spoczynku z awansem na generała dywizji.
5 września 1898 w Pont-l’Abbé-d’Arnoult poślubił Règine Fernande Marie Clotilde Roussie (4.III.1876–1958). Miał syna Jacques’a (1888–1965).
Ordery i odznaczenia Wielki Oficer Legii Honorowej – 23 kwietnia 1923 Komandor Legii Honorowej - 18 kwietnia 1918 Oficer Legii Honorowej - 10 lipca 1913 Kawaler Legii Honorowej - 29 grudnia 1892 Krzyż Walecznych (czterokrotnie)