William de Warenne był jednym z nielicznych feudałów, którzy podczas pierwszej wojny baronów dochowali wierności królowi Janowi. Surrey nakłaniał króla do podpisania Wielkiej Karty Swobód. Następnie walczył u boku króla przeciwko zbuntowanym baronom i ich kandydatowi na tron, francuskiemu księciu Ludwikowi. Po śmierci Jana w 1216 r. Surrey popierał jego syna, Henryka III.
Surrey był fundatorem katedry w Salisbury.
Przed 1207 r. poślubił prawdopodobnie Matildę d’Aubigny, córkę Williama d’Aubigny, 2. hrabiego Arundel, i Matildy de St. Hilary du Harcouet, córki Jamesa de St. Hilary du Harcouet. Małżeństwo to pozostało bezdzietne.
Przed 13 października 1225 r. poślubił Matildę Marshal (1192–27 marca 1248), córkę Williama Marshala, 1. hrabiego Pembroke, i Isabel de Clare, córki 2. hrabiego Pembroke. William i Matilda mieli razem syna i córkę: Isabel de Warenne (zm. przed 20 września 1282), żona Hugh d’Aubigny, 5. hrabiego Arundel, nie miała dzieci John de Warenne (sierpień 1231–27 września 1304), 7. hrabia Surrey
Surrey zmarł w 1240 w Londynie i został pochowany w Priory Church w Lewes w hrabstwie Sussex. Wszystkie jego tytuły odziedziczył jego jedyny syn.
Przypisy
Kategoria:Plantageneci Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Urodzeni w 1166 Kategoria:Zmarli w 1240 Kategoria:Brytyjscy szeryfowie