Wkrótce po podpisaniu Aktu supremacyjnego aresztowano czterech kartuzów (Ryszarda Reynoldsa, Roberta Lawrence’a, Jana Houghtona i Augustyna Webstera), którzy odmówili podporządkowania się królowi jako zwierzchnikowi Kościoła Anglii. Skazano ich na śmierć za zdradę i wznowiono śledztwo w sprawie Fishera i Morusa. 30 kwietnia 1535 roku Cromwell odwiedził More’a i poprosił o wydanie opinii na temat głowy Kościoła angielskiego. Były lord kanclerz odmówił zajęcia stanowiska w tej sprawie, a 7 maja sytuacja się powtórzyła. 12 czerwca do Morusa przybył radca generalny Richard Rich i ponownie zażądał deklaracji, jednak More zbył to milczeniem.
1 lipca został doprowadzony przed trybunał, w którego skład weszli: Thomas Audley, Thomas Howard, Thomas Cromwell, Charles Brandon, George Hastings, Henry Clifford, Tomasz Boleyn, George Boleyn, Henry Pole, Andrew Windsor, John FitzJames, John Baldwin, Richard Lyster, William Paulet, John Port, John Spelman, Walter Luke, William Fitzwilliam i Anthony Fitzherbert. W ławie przysięgłych zasiedli: Richard Bellamy, Thomas Burbage, Thomas Byltington, Jasper Leyke, George Lowell, Thomas Palmer, John Parnell, Thomas Peirt, Edward Sokwood i George Stokys. Podczas procesu powtórzono wszystkie zarzuty, a More ponownie zeznał, że nie będzie zabierać głosu w tej sprawie, ze względu na sumienie.