Hubert de Burgh (ur. ok. 1165, zm. 12 maja 1243 w Banstead w hrabstwie Surrey) – angielski możnowładca, jeden z najbardziej wpływowych ludzi w Anglii za panowania królów Jana bez Ziemi i Henryka III.
Życiorys De Burgh pochodził z drobnej szlacheckiej rodziny o której niewiele wiadomo. Możliwe, że był młodszy bratem Williama de Burgh, gubernatora Limerick. Nie wiadomo czy łączyło go pokrewieństwo z późniejszymi hrabiami Ulsteru z rodu de Burgh.
Niewiele wiadomo o wczesnych latach życia Huberta. W 1197 r. był już dworzaninem księcia Jana bez Ziemi. Rok później został szambelanem księcia. Pozostał nim także kiedy Jan został w 1199 r. królem Anglii. De Burgh należał do faworytów nowego króla i został przez obsypany licznymi darowiznami. Już w 1199 r. otrzymał posiadłość Corfe. W 1201 r. otrzymał kilka ważnych strategicznie zamków w Gwent (Grosmont Castle, Skenfrith Castle i Llantilio Castle). Został również wysokim szeryfem Dorset, Somerset, Berkshire i Herefordshire, oraz kasztelanem zamków Launceston i Wallinford.
W 1202 r. de Burgh został konstablem zamku Dover oraz otrzymał Falaise w Normandii. W 1215 r. został lordem strażnikiem Pięciu Portów i Justycjariuszem Anglii.