thumb|Ildefons Houwalt, Dramatis personae i maski, temp. 12x10, 1972|200 px thumb|Ildefons Houwalt, Uniki i poślizgi, temp. 24x32, 1975|200 px thumb|Ildefons Houwalt, Róźowa niestrawność, temp. 12x18, 1971|200 px thumb| Ildefons Houwalt, Kompozycja I, temp./kredka 10x17, 1946-48|200 px Ildefons Houwalt (ur. w Nikołajewsku nad Amurem, zm. 27 października 1987 w Poznaniu) – polski malarz, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Ildefons Houwalt urodził się 23 stycznia 1910 roku w Nikołajewsk nad Amurem, w rodzinie Bronisława, entomologa, i Marii z domu Abramienko. W 1918 roku powrócił z rodziną do Wilna. W latach 1925–1931 uczęszczał do Gimnazjum Zygmunta Augusta w Wilnie, m.in. z Antonim Gołubiewem i Czesławem Miłoszem.
Od 16 sierpnia 1930 roku do 30 czerwca 1931 roku był podchorążym Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Szkołę ukończył z 74. lokatą i odbył praktykę w 13 pułku Ułanów Wileńskich w Nowej Wilejce. W 1935 roku został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów rezerwy kawalerii.
W latach 1932–1936 odbył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, studiując malarstwo monumentalne pod kierunkiem Ludomira Sleńdzińskiego.