Błękitna nuta (fr. La Note bleue) – francusko-niemiecki film fabularny z 1991 roku w reżyserii Andrzeja Żuławskiego przedstawiający 36 godzin z życia Fryderyka Chopina.
Fabuła Pewnego letniego dnia 1846 roku, George Sand wyprawia przyjęcie w swojej wiejskiej posiadłości w Nohant. Wśród zaproszonych gości znajdują się m.in. malarz Eugène Delacroix, śpiewaczka operowa Pauline Viardot i rosyjski pisarz Iwan Turgieniew. Długo trwający związek Sand z polskim pianistą Fryderykiem Chopinem zmierza ku końcowi. Sytuację stara się wykorzystać młoda Solange, zakochana w Chopinie.
Film jest indywidualnym spojrzeniem Żuławskiego na życie Chopina i jego relacje z najbliższymi, którzy są przedstawieni jako samolubni, małostkowi i płytcy oportuniści, podczas gdy Chopin został sportretowany jako tragiczny, niezrozumiany przez otoczenie geniusz.