Silva tum excepit ferum;
in qua retentis impeditus cornibus
lacerari coepit morsibus saevis canum.
Tum moriens edidisse vocem hanc dicitur:Jeleń nad rzeką zajęty był piciem, gdy w wodzie nagle ujrzał swe odbicie.
Podziwia, chwali olbrzymie poroże,
nóżek zbyt chudych znieść jednak nie może.
Spłoszony nagle myśliwych głosami,
przemierza pole szybkimi susami –
daleko w tyle została psów chmara,
jeleń w las czmycha… wtem w leśnych konarach
rogi zaplątał. Tak skończył ucieczkę,
a psy go kłami pocięły na sieczkę,
lecz zanim skonał, te słowa powiedział:Schemat fabuły:
Starcie
jeleń
nogi → szybkość
poroże → zbędny ornament
psy gończe
szybkie i silne w grupie
Wynik
Wygrana psów, śmierć jelenia'O me infelicem, qui nunc demum intellego, utilia mihi quam fuerint quae despexeram,
et, quae laudaram, quantum luctus habuerint’.„O, ja nieszczęsny, gdybym wcześniej wiedział, jak to przydatne, czym przedtem gardziłem,
jakże to zgubne, czym się tak chwaliłem!”.Morał
Manuskrypty Znana jest jedynie niewielka liczba rękopisów z dziełami Fedrusa. Współczesny zbiór przekazuje utwory z manuskryptów: