Problem ten został nazwany problemem neutrin słonecznych.
Pierwsze próby wyjaśnienia powstałej rozbieżności zakładały, że błędny był model Słońca – przyjęto więc, że temperatura i ciśnienie wewnątrz Słońca istotnie różniły się od zakładanych. Na przykład, mniejsza liczba neutrin słonecznych odpowiada aktualnej wydajności fuzji jądrowej. Hipoteza ta sugerowała możliwość chwilowego wstrzymania (spowolnienia) procesów jądrowych. Ponieważ energia termiczna jest transportowana z jądra na powierzchnię Słońca przez tysiące lat, takie „wstrzymanie” procesów nie byłoby natychmiast zauważalne. Jednak rozwiązanie to okazało się nie do utrzymania w świetle wyników zaawansowanej heliosejsmologii. Po przestudiowaniu propagacji fal wewnątrz Słońca stało się możliwe mierzenie wewnętrznej temperatury Słońca. Otrzymane wyniki potwierdzały standardowy model budowy Słońca.