Po II wojnie światowej uczestniczył w uruchomieniu uczelni i pracował na stanowisku adiunkta w Zakładzie Towaroznawstwa Akademii Handlowej. W 1945 r. uzyskał tytuł magistra nauk ekonomicznych w Akademii Handlowej, a w 1947 r. doktorat z zakresu nauk matematyczno-przyrodniczych na UJ. W 1948 r. został zastępcą profesora, w 1950 r. kontraktowym profesorem nadzwyczajnym, w 1954 r. docentem, w 1962 r. profesorem nadzwyczajnym, a w 1971 r. profesorem zwyczajnym. W Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie pełnił funkcje: kierownika Zakładu Towaroznawstwa (1948–1950), kierownika Katedry Towaroznawstwa (1950–1969), dziekana Wydziału Handlu (1950–1951), prorektora ds. nauczania (1951–1952, 1959–1962), rektora (1952–1956), kierownika Zakładu Towaroznawstwa Artykułów Przemysłowych (1969–1970) i dyrektora Instytutu Towaroznawstwa (1969–1970).