W 1242 na zamarzniętym jeziorze Pejpus zwyciężył wojska Zakonu kawalerów mieczowych i zdobył Psków, co zapobiegło ekspansji Zakonu na ziemie ruskie. Następnie pokonał najeżdżające Nowogród wojska litewskie.
Będąc doskonałym dyplomatą, jednocześnie zawierał z Tatarami okresowe porozumienia. W 1249 otrzymał jarłyk na tytuł księcia kijowskiego, a w 1252 – wielkiego księcia włodzimierskiego. W 1257 odbył wraz z Tatarami ekspedycję karną do Nowogrodu, powstrzymującego się z wypłatą danin. Począwszy od 1259 Republika Nowogrodzka stała się częścią tzw. iga mongolsko-tatarskiego, systemu feudalnych zobowiązań i zależności ziem ruskich względem siebie oraz Złotej Ordy.
XIV–XV wiek Szwedzi, mimo porażki w bitwie nad Newą w 1240, podejmowali próby dalszej ekspansji. Walki ustały dopiero w 1323, kiedy to między Szwecją a Republiką Nowogrodzką doszło do zawarcia pokoju w Nöteborgu (obecnie Szlisselburg).