right|thumb|180px|Piechur francuski, 1745
Francuskie pułki piechoty – przez cały okres panowania Ludwika XIV (1643–1715) armia francuska była najpotężniejsza w Europie. W 1700 liczyła ona 200.000 żołnierzy piechoty liniowej, do której w razie potrzeby mogła dołączyć milicja licząca około 60.000 żołnierzy. Regent Filip II Burbon-Orleański zmniejszył liczbę żołnierzy o 26.000 żołnierzy w ramach oszczędności państwowych. Za Ludwika XV Francja miała do dyspozycji około 150.000 żołnierzy. Było to nadal bardzo dużo, jedynie Imperium Habsburgów w XVIII wieku dysponowało większą armią.
Żołnierze francuscy zazwyczaj nosili mundury koloru białego lub jasnoszarego, jak to było wówczas przyjęte w monarchiach katolickich, jednak liczne protestanckie pułki cudzoziemskie (Szwajcarzy, Irlandczycy, Niemcy) używały mundurów niebieskich (jak protestancka Szwecja lub Prusy) lub czerwonych (jak protestancka Wielka Brytania).
Żołnierze francuscy byli zazwyczaj bardzo dobrze uzbrojeni, a armia była chlubą królestwa. W bitwie pod Dettingen (1743) okazało się jednak, że żołnierze wielu pułków strzelają i ładują broń o wiele wolniej (2x minutę) niż ich brytyjscy przeciwnicy (3-4x minutę).