W tym samym roku przyjmował księcia Walii i premiera Baldwina na uroczystościach 60-lecia Kanady.
Po zakończeniu swej kadencji w Ottawie w 1931 r., został podniesiony do rangi hrabiego i wrócił do Indii jako wicekról. W 1936 r. uzyskał tytuł markiza – był ostatnią jak dotąd osobą spoza rodziny królewskiej podniesioną do tej godności. Również wtedy otrzymał honorowy urząd lorda strażnika Pięciu Portów i został członkiem Tajnej Rady.
20 lipca 1892 r. poślubił lady Marie Adelaide Brassey (1875 – 30 stycznia 1960), córki Thomasa Brasseya, 1. hrabiego Brassey, i Anny Allnutt, córki Johna Allnutta. Freeman i Marie mieli razem dwóch synówL porucznik Gerard Frederick Freeman-Thomas (3 maja 1893–14 września 1914), zginął podczas I wojny światowej Inigo Brassey Freeman-Thomas (25 lipca 1889–1979), 2. markiz Willingdon
Willingdon był zapalonym sportowcem. Lubił wędkarstwo, golf, tenis, narciarstwo, curling i krykiet. Jako lord-in-waiting króla Jerzego V często grywał z nim w tenisa. Był kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Imperium Indyjskiego, Orderu Gwiazdy Indii, Orderu Imperium Brytyjskiego i Orderu św. Michała i św. Jerzego. Zmarł w 1941 r.