Helena Grabska (ur. 1904, zm. 11 kwietnia 1919 we Lwowie) – Orlę Lwowskie.
Życiorys Wywodziła się ze starej szlacheckiej rodziny ziemiańskiej herbu Dołęga. Była córką Antoniego i Marii Grabskich, właścicieli majątku Chełmce. Uczyła się w Gimnazjum i Liceum im. Hetmanowej Reginy Żółkiewskiej w Płocku. Szeregowa Ochotniczej Legii Kobiet. Brała udział w ćwiczeniach we władaniu bronią w zawiązanym w Płocku Komitecie Obrony Lwowa. Przewodniczącą tego Komitetu była płocka działaczka społeczna Halina Welamin-Rutska. Gdy bracia Heleny – Jan i Tadeusz pojechali w zaciągu ochotniczym do obrony Lwowa w listopadzie 1918 podczas wojny polsko-ukraińskiej, opuściła po kryjomu dom rodzinny i udała się za braćmi do Lwowa. Z wielkimi trudnościami z uwagi na wiek (15 lat), uzyskała przyjęcie do oddziału pod komendą Aleksandry Zagórskiej. Uzyskała tam wielkie uznanie za poświęcenie w służbie i odwagę w wykonywaniu obowiązków. Poległa na Dworcu Kolejowym we Lwowie, na posterunku ochronnym. Według jednej wersji poległa od granatu, według drugiej wersji od strzału strzelca wyborowego.