Przebywając drogę ciało spada o Zadanie polega więc na wyznaczeniu prędkości z jaką ciało ma się poruszać, co sprowadza się do wyznaczenia czasu jej przebycia. Czas ten musi być równy czasowi spadania z wysokości tak, aby po jego upływie ciało nadal znajdowało się w takiej samej odległości od ciała niebieskiego, dzięki czemu jego tor ruchu będzie okręgiem. Wysokość od ciała niebieskiego na której znajduje się ciało, z której upada ono na powierzchnię po upływie czasu dla zaniedbywalnie małych wysokości, wyraża się wzorem:
gdzie jest przyspieszeniem grawitacyjnym występującym w miejscu gdzie znajduje się orbitujące ciało.
Wzór ten jest tym bardziej prawdziwy dla różniczek wysokości i czasu gdyż różniczka wysokości dąży do 0, a więc jest więc zaniedbywalnie mała.
Podstawiając za powyższy wzór do otrzymanej zależności wynikającej z twierdzenia Pitagorasa, otrzymujemy:
Od obu stron równania odejmujemy
W ruchu jednostajnym prędkość jest pochodną przebytej drogi po czasie:
Obie strony równania podnosimy do kwadratu.
Podstawiając za powyższy wzór, otrzymujemy:
Ponieważ więc Ostatecznie otrzymujemy:
Pierwiastkujemy obie strony równania:
Wartość przyspieszenia grawitacyjnego wyznaczyć można z zależności:
gdzie: – stała grawitacji, – masa ciała niebieskiego.