Figura jest wyraźniej widoczna na niebieskim tle. Przy odrobinie ćwiczeń można zobaczyć ją w naturalnym świetle spolaryzowanym błękitnego nieba. Najsilniejsza polaryzacja światła występuje w odległości kątowej 90 stopni od Słońca. Marcel Minnaert zalecał w tym celu najpierw użyć polaryzatora, a następnie próbować obserwacji bez niego. Opisywał, że po chwili patrzenia na niebo pojawi się „swego rodzaju efekt marmuru. Wkrótce potem widoczna staje się szczotka Haidingera”. Wskazywał przy tym, że nie wszyscy obserwatorzy widzą figurę w ten sam sposób. Niektórzy widzą ciągły żółty kształt i przerwany niebieski, jak na ilustracji na tej stronie. Inni widzą ciągły wzór niebieski i przerwany żółty, lub naprzemiennie w obu postaciach.
Wykorzystanie Fakt, że figura Haidingera wiąże się z polem widzenia plamki żółtej oznacza, że może być ona wykorzystana do ćwiczenia patrzenia z jej wykorzystaniem. Ludzie z określonymi typami zeza mogą przyzwyczaić się do obserwacji przedmiotu zainteresowania nie z użyciem dołka środkowego plamki żółtej, ale zewnętrznego obszaru siatkówki. Jest to zjawisko znane jako fiksacja ekscentryczna i prowadzi do niedowidzenia. Jeden z aparatów treningowych służących do korekty fiksacji ekscentrycznej wykorzystuje obracające się płytki polaryzacyjne podświetlone jasnym, białym światłem.