thumb|200px|Nil thumb|200px|Amazonka thumb|200px|Jangcy thumb|200px|Missisipi thumb|200px|Huang He thumb|200px|Ob thumb|200px|Parana thumb|200px|Mekong thumb|200px|Amur thumb|200px|Lena thumb|200px|Kongo thumb|200px|Wołga thumb|200px|Ganges thumb|200px|Dunaj thumb|200px|Wisła thumb|200px|Wieprz thumb|200px|Bystrzyca thumb|200px|Łarpia thumb|200px|Odra Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
Etymologia Polski wyraz rzeka ma swoje odpowiedniki w innych językach słowiańskich (, , itd.) wyrazy pokrewne występujące w innych językach indoeuropejskich, spokrewnione m.in. z ind. rïti, staroind. rayas, lac. rivus, franc. rivière, ang. river, morfemy rdzenne wymienionych wyrazów to kontynuanty języka praindoeuropejskiego rdzenia rei-, występującego obocznie z roi- (płynąć, ciec), etymologicznie łączą się z wyrazami roić się i zdrójNowy słownik etymologiczny języka polskiego, Krystyna Długosz-Kurczabowa, 2003, str,. 454; Słownik etymologiczny języka polskiego, Wiesław Boryś, 2005 str. 532;