Początkowo zamek był własnością biskupów Sionu. W XII w. został oddany w lenno książętom sabaudzkim. Za panowania księcia Piotra II Sabaudzkiego, obecny kształt nadał budowli architekt Pierre Mainler. Po rozbudowie zyskała ona na znaczeniu i służyła do kontroli szlaków handlowych do Włoch przez przełęcz św. Bernarda. Fosa była ukształtowana naturalnie; została poszerzona w XIII w., zasypana w XIX w., a odkopana w 1903 r. Obecny drewniany most został zbudowany w XVIII w. i zastąpił wcześniejszy zwodzony.

Wokół pierwszego dziedzińca wznoszą się zabudowania koszarowe oraz wejście, wokół drugiego – siedziba kasztelana, magazyny i więzienia. Trzeci dziedziniec otoczony jest przez apartamenty książęce i dworskie wraz z kaplicą.

W 1536 r. zamek został zdobyty przez mieszkańców Berna. Służył im przez wiele lat jako skład, arsenał oraz siedziba panów feudalnych (Szwajcarzy, będąc wolnymi ludźmi, kupowali prawa feudalne jako społeczność i egzekwowali je z pełną starannością). To oni przykryli wieże obronne oraz ganki straży. Podczas rewolucji francuskiej w kantonie Vaud zamek stał się własnością kantonu.