Te trzy czynniki przedstawiają ideę tego świata i oddziałują wzajemnie na siebie.
Skoworoda używał dwóch symbolów: ziarno i koło. Ziarno odzwierciedla wieczność materii, koło natomiast zmieniającą się przyrodę, która żyje i rozwija się, tworząc zamknięty krąg.
Skoworoda głosi równość wszystkich wiernych w obrębie religii oraz pochwałę pracy: „każda praca jest błogosławiona przez Boga”, a grzechem podział miejsc wokół Niego. Zgodnie z naukami Skoworody jedynym najważniejszym i tak naprawdę jedynym zadaniem filozofii jest szukanie prawdy i chęć jej poznania.
Etyka W centrum etyki Skoworody znajdują się koncepcja „pokrewieństwa” i nauka o szczęściu. Każdy człowiek może dojść do szczęścia. W tym celu trzeba poznać sobie, żeby ujawnić swoje powołanie, swoją predestynację życiową, swoje „pokrewieństwo” (). Niepokrewieństwo jako przeciwstawność pokrewieństwa jest uosobieniem grzechu, złej woli, biorącej rozbrat z Opatrznością Bożą.
Nauka Skoworody o „pokrewieństwie” opierała się na idei apostoła Pawła o ciale Jezusa Chrystusa jako zasady wszechjedności:
Według Skoworody warte pochwał są życie w harmonii z samym sobą i autentyczność. Człowiek powinien znaleźć odpowiednią pracę, która musi być jego przeznaczeniem.