Włodzimierz Adamski (ur. 17 października 1953 w Łodzi) – polski aktor filmowy i teatralny.
Życiorys W 1978 roku ukończył studia aktorskie w PWSFTviT w Łodzi. Już rok wcześniej zadebiutował na deskach teatru (18 grudnia 1977 roku) w Żołnierzu i bohaterze G.B. Shawa.
W latach 1978–1982 pracował w Teatrze Ziemi Łódzkiej (Teatr im. Juliana Tuwima), a następnie w latach 1982–1992 w łódzkim Teatrze Powszechnym. Współpracował z łódzkim oddziałem TVP.
Spektakle teatralne Teatr im. J. Osterwy, Gorzów Wielkopolski 1977 – Żołnierz i bohater jako Petkow (reż. Bogusław Sochnacki)
Teatr Ziemi Łódzkiej (Teatr im. Tuwima), Łódź 1978 – Cudzołóstwo ukarane jako Inżynier Wysportowany (reż. Barbara Katarzyna Radecka); także asystent reżysera 1979 – Zawisza Czarny jako Zawisza Czarny (reż. Tadeusz Pliszkiewicz) 1979 – Tylko martwy kolega jest... jako Bertram (reż. Jacek Kowalczyk) 1980 – Odprawa posłów greckich jako Pantus (reż. Jasielski) 1980 – Jak to w karnawale jako kelner (reż. Alexandru Colpacci) 1980 – Iwanow jako Michał Michajłowicz Borkin (reż. Jan Machulski) 1981 – Moralność pani Dulskiej jako Zbyszko (reż. Jadwiga Chojnacka) 1981 – Pamiętnik matki jako Oleś, Majorek (reż. Karol Obidniak) 1982 – Mąż i żona jako hrabia Wacław (reż. Andrzej Madej)