Na pamiątkę jego oddania i poświęcenia wprowadzono więc salut dwoma palcami.
W II RP salutowanie określone było w Regulaminie Piechoty – Musztra – wydanie 1921Regulamin piechoty – Musztra Warszawa 1921:
Podczas II wojny światowej w Polskich Siłach Zbrojnych regulamin piechoty (cz. IIa – musztra) wprowadzony 29 października 1941 rozkazem Naczelnego Wodza gen. broni Władysława Sikorskiego nie przewidywał salutowania dwoma palcami. Oddając honor, żołnierz poodnosił krótkim ruchem do daszka czapki prawą rękę ułożoną tak, aby przy wyprostowanych i złączonych palcach dłoni zwróconej wewnętrzną częścią do twarzy oraz łokciu skierowanym w dół i na prawo w skos – pierwszym członem palca wskazującego dotykać daszka czapki lub skraju furażerki (beretu) nad zewnętrznym kątem prawego oka. Dłoń wyprostowana – razem z przedramieniem tworzyły linię prostą.
Wprowadzony w ludowym Wojsku Polskim regulamin musztry piechoty z 22 stycznia 1945 nakazywał salutowanie tak, aby palec wskazujący i średni były wyprostowane i złączone, pozostałe zaś palce złożone na dłoni i przyciągnięte kciukiem.