Królowa Przedmieścia była jedną z najczęściej granych sztuk polskich. Jej olbrzymia popularność wśród Polaków skutkowała równoległym zainteresowaniem Polonii, stąd wystawianie Królowej w Stanach Zjednoczonych, a nawet Japonii. Dla Polski w dobie dwudziestolecia międzywojennego i doby PRL-u przywrócił Królową... Leon Schiller. Dokonał nowej adaptacji, uwspółcześnił, umuzykalnił. Dzięki Schillerowi Królowa... stała się znowu modnym wodewilemZob. uwagi Tadeusza Boya-Żeleńskiego o zmianach, jakie wprowadził Schiller, w: Królowa przedmieścia [program teatralny]. Teatr Dolnośląski w Jeleniej Górze, Jelenia Góra 1971, s. 6-9..
Prapremiera (wersji Schillerowskiej): w reż. Leona Schillera 24 czerwca 1931 roku w Teatrze Miejskim we Lwowie. Oprac. muz. wodewilu Jakub Mund. W obsadzie znaleźli się: Dobiesław Damięcki, Jan Guttner, Władysław Krasnowiecki, Władysław Ratschka, Jacek Woszczerowicz i in. Schiller wystawił 3 krotnie Królową przedmieścia przed wojną – we Lwowie i Krakowie. Następnie w opracowaniu dramatycznym Schillera wystawił m.in. w 1946 r. w Teatrze Nowym w Poznaniu Stanisław Płonka-Fiszer (pod kier. muz. Wiktora Buchwalda).