Przez resztę roku 1946 i do 3 kwietnia 1950 „Sicily” operował w składzie Floty Atlantyckiej, z dala od swego portu macierzystego w Norfolk. Następnie został przydzielony do Floty Pacyfiku i miał port macierzysty w San Diego, gdzie dotarł 28 kwietnia. Lotniskowiec miał w planach przeprowadzenie ćwiczeń przeciwpodwodnych latem, ale rozpoczęcie wojny w Korei 25 czerwca spowodowało radykalne zmiany w jego planach operacyjnych. „Sicily” 2 lipca został poinformowany, że jest potrzebny na Dalekim Wschodzie, dokąd popłynął dwa dni później, na pierwszą z trzech tur bojowych. Lotniskowiec był okrętem flagowym 15 Dywizji Lotniskowców. 3 sierpnia wypuścił samoloty z dywizjonu VMF-214 w pierwszą misję wspierania z powietrza sił lądowych aliantów. Podczas tej tury bojowej okręt wspierał operacje lądowe w Pohang, lądowanie w Inchon, marsz na Seul i wycofywanie się spod Chosin do Hungnam. Następnie wrócił do San Diego 5 lutego 1951. W czasie drugiej tury bojowej w składzie 7 Floty, od 13 maja do 12 października 1951, lotniskowiec operował zarówno wzdłuż wschodniego, jak i zachodniego wybrzeża Korei. Trzecia i ostatnia tura bojowa podczas konfliktu koreańskiego trwała od 8 maja do 4 grudnia 1952, a okręt działał w ramach Sił Blokadowych i Eskortujących Narodów Zjednoczonych.