Do 1792 pozostawał zwolennikiem monarchii, za republiką zaczął opowiadać się dopiero po nieudanej próbie ucieczki króla do Varennes w czerwcu 1792 oraz po ujawnieniu zakulisowych działań Ludwika XVI mających na celu zdławienie rewolucjired. G. Fremont-Barnes, Encyclopedia of the Age of Political Revolutions and New Ideologies, 1760-1815, Greenwood Publishing Groups, 2007, s.743-744..
W dniu obalenia monarchii 10 sierpnia 1792 r. Pierre Vergniaud prezydował obradom Legislatywy i w imieniu zgromadzenia odmówił rodzinie królewskiej ochrony. Zgłosił również wniosek o samorozwiązanie parlamentu i rozpisanie wyborów do nowego, jak się zresztą stało. Został ponownie wybrany posłem Gironde do Konwentu Narodowego, gdzie znalazł się na prawicy (wobec radykalizacji zgromadzenia). Potępił masakry z września tego samego roku, oskarżając o nie jakobinów. Znalazł się wówczas w konflikcie z komuną Paryża.
W czasie procesu Ludwika XVI bezskutecznie próbował przeforsować w parlamencie decyzję o rozpisaniu referendum i tym samym przekazaniu decyzji o losie króla w ręce całego narodu.