Herman Cedercreutz, Herman Tersmeden (ur. 13 lutego 1684, zm. 24 listopada 1754 w Sztokholmie) – szwedzki radca państwowy i dyplomata.
Pochodzenie Herman Cedercreutz urodził się jako Herman Tersmeden. Jego rodzicami byli Reinhold Tersmeden i Christina Börstelia. Gdy jego ojciec zmarł w 1698, matka poślubiła namiestnika prowincji (landshövding) Jonasa Folkerna, który w roku 1711 został uszlachcony jako Jonas Cedercreutz, które to nazwisko przejął potem Herman. W roku 1719 obaj zostali uhonorowani tytułem barona.
Kariera Po nauce jako praktykant (auskultant) w Sądzie Nadwornym (Svea hovrätt) młody Herman Tersmeden został, razem z hrabią Andersem Leijonstedtem, wysłany w misję dyplomatyczną do Berlina, gdzie przebywali do 1707 roku, po czym król Karol XII przywołał go do Altranstädt w Saksonii, by służył jako sekretarz Aleksandrowi Sobieskiemu. W roku 1709 Stanisław Leszczyński polecił mu wyruszyć ze Stralsundu do Bendery, gdzie Cedercreuz pracował w królewskiej kancelarii polowej, odwiedzając w celach dyplomatycznych Konstantynopol i Adrianopol.